~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...............................................................* ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τον χώρο της λογοτεχνίας... *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αρχείο Καβάφη

Αρχείο Καβάφη
Η ηλεκτρονική έκδοση του Αρχείου Καβάφη είναι έργο του Σπουδαστηρίου και ιδιοκτησία του Ιδρύματος Ωνάση. Περιλαμβάνει όλα τα έργα του ποιητή και πλούσιο ανέκδοτο υλικό, όπως αυτό προκύπτει από την συνεχιζόμενη μελέτη του Αρχείου του. Περιλαμβάνει επίσης γενικές πληροφορίες για τον Καβάφη, αλλά και ειδικότερες για την πρόσληψη και απήχηση της Καβαφικής ποίησης παγκοσμίως.

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Αριστοτέλους & Τσιμισκή γωνία: Παρουσίαση βιβλίου - "Οι Αρχάριες" της Μαρίας Πάλλας

Αριστοτέλους & Τσιμισκή γωνία: Παρουσίαση βιβλίου - "Οι Αρχάριες" της Μαρίας Πάλ...:

  Μαρία Πάλλα


Φίλτατοι, καλησπέρα σας.
Την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου και ώρα 19η στην αίθουσα 
της Παγκρήτιας Αδελφότητας Μακεδονίας, Μητροπόλεως 100
παρουσιάζεται το βιβλίο 
Οι Αρχάριες από τις εκδόσεις Ανάτυπο.
Θα χαρώ πολύ να σας δω εκεί.

~~~~~~~~~~~~~~~

Η Μαρία Πάλλα γεννήθηκε το 1952 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ. (τμήμα Ιστορικών σπουδών) και συνέχισε στη Γαλλία, στο Universite Paris VII (Jussieu) και στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (EHESS). Από το 1985 εργάζεται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και από το 1991 υπηρετεί ως καθηγήτρια φιλόλογος στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έως το 2003 δημοσίευε μελέτες σε ιστορικά και φιλολογικά περιοδικά. Εισηγήσεις της έχουν δημοσιευθεί επίσης σε πρακτικά συνεδρίων. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίσθηκε το 2003 με εννέα πεζογραφήματα υπό τον τίτλο "Απώλειες", που κυκλοφόρησαν εκτός εμπορίου από τις εκδόσεις "Νέα Πορεία". Η νουβέλα "Πυροτεχνήματα στη νύχτα" δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Πάροδος", 9, περίοδος δεύτερη, Ιούν. 2006.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2010)Μικρή μεγάλη εβδομάδα, Νησίδες

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

«ΜΙΑ ΖΩΗ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ» του Σώτου Αλεξίου, βραβευμένου γλύπτη και ζωγράφου

    ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ      

ΜΙΑ ΖΩΗ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ
ΤΟΥ ΣΩΤΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, σελ. 140.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ


«Η ΜΑΓΚΙΑ ΕΧΕΙ ΚΟΣΤΟΣ»

Τον Οκτώβριο έγινε στο Λος Άντζελες η μεγάλη έκθεση των κατασκευαστών ειδικών δώρων για τους εμπόρους. Στο εξώφυλλο του καταλόγου είχαν τον δικό μου ψαρά. Ωραία φωτογραφία, εντυπωσιακή πατίνα, φιγουράτη, κράχτης.
Δόλωμα, τέλειο, λαχταριστό.
Μέσα στα χρόνια που πέρασαν ο ψαράς μου πούλησε ένα εκατομμύριο κομμάτια. Αν είχα ακούσει το χοντρό και δεν έκανα ταρζανιές τώρα θα είχα ένα εκατομμύριο δολαριάκια στην πάρτι μου και δεν θα έλεγα «Η κουφάλα η κυβέρνηση πάλι θα περικόψει τις συντάξεις», και κάθε εβδομάδα εγώ να είμαι στην ουρά των Μ.Τ.Μ. για τα 400 ευρώ και χωρίς τη Σίλβια, που κάπου θα είναι στο Λος ΄Αντζελες, αλλάζοντας τις πάνες στον Φρανκ, και εγώ εδώ να ονειρεύομαι παλιές ένδοξες στιγμές. Αλλά πάλι το έριξα αλλιώς, αναρωτήθηκα τι θα έκανε τέτοιες στιγμές ο Βαμβακάρης. Το φιλοσόφησα και τραγούδησα μαζί του

«Όσοι γινούν πρωθυπουργοί
όλοι τους θα πεθάνουν
τους κυνηγάει ο λαός
για τα καλά που κάνουν»
                                  (Μ. Βαμβακάρης)…

και έτσι μπόρεσα να συνεχίσω να ζω στο απάνθρωπο παρόν να με πνίγουν οι αναμνήσεις.
Σαν αέρας, σαν βροχή, σαν ψίχουλο
σαν ξεχασμένο εικονοστάσι

Πρόκειται το τελευταίο μικρό ποίημα του βιβλίου διηγημάτων «ΜΙΑ ΖΩΗ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ» του Σώτου Αλεξίου, βραβευμένου γλύπτη και ζωγράφου.
Ο «χοντρός», η «Σίλβια», το «Λος Άντζελες» εμφανίζονται και σε προηγούμενο διήγημα, του ίδιου βιβλίου και η επιστροφή στην Ελλάδα είναι η έκφραση της πραγματοποίησης της επιστροφής στην πατρίδα, όχι μόνο εργατών, επιστημόνων και εκπαιδευτικών αλλά και ανθρώπων των Γραμμάτων και Τεχνών.
~~~~~~~~~~~~

Η συνοπτική πληροφόρηση για το έργο ζωής του Σώτου Αλεξίου είναι:
Γλύπτης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών, δίπλωμα Γλυπτικής,
Σκηνογραφία.
1962-1967, Υποτροφία από το «Ι. Κ.Υ».
1964-1967, ΄Εκανε τα σχέδια σε πολλά διηγήματα στο περιοδικό «Ταχυδρόμος»
1967-1969, Υποτροφία από το Fresno University of California Master of Art.
Διδάσκει στο ίδιο πανεπιστήμιο.
1972-1974, ΄Εκανε τα σκηνικα για το έργο The Land Lord στο θέατρο Counter Point του Hollywood.
1974-1975, Έκανε τα σκηνικά και τα κοστούμια για το κινηματογραφικό έργο «Το κορίτσι στους βράχους».

Εικαστικά, εκθέσεις σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου πήρε χρυσό μετάλλιο για τη συμμετοχή του στους Αγώνες Τέχνης που οργάνωσε η Ολυμπιακή Επιτροπή στο πλαίσιο των αγώνων για το έργο «Δρομείς».
1998, Κυκλοφόρησε την πρώτη βιογραφία του Βασίλη Τσιτσάνη «Η παιδική ηλικία ενός ξεχωριστού δημιουργού, περίοδος 1934-1940» (Εκδόσεις Καστανιώτη).
2003, Κυκλοφόρησε τη δεύτερη βιογραφία του Βασίλη Τσιτσάνη «Ο ξακουστός Τσιτσάνης, περίοδος (1940-1957) Εκδόσεις Κοχλίας.
Από το 2000 συνεργάζεται με τα περιοδικά Δίφωνο, Όασις, Ύφος, Μετρονόμος κ.α., πάνω σε θέματα του λαϊκού και του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Από το 1980 μέχρι το 1998 υπήρξε καθηγητής καλών τεχνών στο κολλέγιο Αθηνών.

___________

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ: Οι μικρές λογοτεχνίες εξαρτώνται από τους μεταφραστές.


Dionisis Vitsos
ΑΘΗΝΑ



«– Με τον Σεφέρη είχατε στενή σχέση, έτσι δεν είναι;
– Πολύ, ναι. Ημουν και ο πρώτος μεταφραστής του. Και η τότε επιτυχία του ήταν έκπληξη για τους Αγγλους. Δεν ξέρανε ότι είχαμε ποίηση. Νόμιζαν ότι είμαστε ψαράδες, βοσκοί και χαρτοκλέφτες. Μέχρι που εμφανίζεται ένας ποιητής αντάξιος του Ελιοτ και ο Ελιοτ τον επαινεί με πολλή φινέτσα.
Ο Σεφέρης κέρδισε τους κριτικούς, κέρδισε το Νομπέλ και μετά χάθηκε, γιατί οι ξένες λογοτεχνίες είναι αδίστακτες. Θέλουν διαρκώς κάτι νέο. 
Το ίδιο συνέβη και με τον Ελύτη. Αν δεν αποκτήσει κάποιος τη φήμη του Κάφκα ή του Καβάφη, θα μείνει ένα θολό πρόσωπο, μισοβυθισμένο στην ιδιαιτερότητα της μικρής περιφερειακής λογοτεχνίας. 
Οι μικρές λογοτεχνίες εξαρτώνται από τους μεταφραστές. Οι μεταφραστές και οι νεοελληνιστές έχουν τις δικές τους αντιλήψεις για την ελληνική λογοτεχνία και οι περισσότερες είναι ξώφαλτσες. Γράφουν ιστορίες της λογοτεχνίας και δεν ξέρουν τη λογοτεχνία».

ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ (1921- ), ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 2010.
[Λογοτέχνης και καθηγητής πανεπιστημίου, δισέγγονος του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Από την μητέρα του είναι εγγονός του εφοπλιστή και πολιτευτή των Σπετσών Ιωάννη Λεωνίδα. Σπούδασε νομικά, αγγλική και γαλλική φιλολογία.]

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Κώστας Βάρναλης: Κρατώ στα χέρια μου εκατό σαράντα φράγκα!

Αντι Νόηση
 Κώστας Βάρναλης

    ΠΟΙΗΣΗ  

Κρατώ στα χέρια μου εκατό σαράντα φράγκα!
Δούλεψα μια βδομάδα για να τ’ αποκτήσω
Πρέπει με αυτά να ζήσω
Και είναι μια καλοκαιριάτικη βραδιά
Λιώνει από πόθο η καρδιά
Μα δε μπορώ να προχωρήσω
Σε ένα στενόμακρο γραφείο καθισμένος
Εγώ που θα’ μουν ποιητής φιρμαρισμένος
Ενώ άλλοι τον έρωτα ζουν
Οι έμποροι του θανάτου της σαρκός
Φαίνονται γίγαντες, ενώ είναι νάνοι
Μα τους επλάνεψε και ο καιρός και η πλάνη
Κρατώ στα χέρια μου εκατόν σαράντα φράγκα
Μα στα πετώ στα μούτρα ψεύτρα κοινωνία
Μ’ αυτά τι να αγοράσω
Φάρμακα για την άρρωστη τη μάνα
Πιστόλι για να αυτοκτονήσω
ή μια μεγάλη χάλκινη καμπάνα
στους σκλάβους ή τους νεκρούς για να ξυπνήσω?
Κ. Βάρναλης

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ (1907-1979) , "ΔΙΧΩΣ ΘΕΟ", ΕΣΤΙΑ,1951


 Dionisis Vitsos 
ΑΘΗΝΑ


«Ποιος ο λόγος, σας παρακαλώ, να πεθαίνουν οι άνθρωποι 
δίχως να έχουν ζήσει τη ζωή τους; 
Κι όμως αυτή είναι η άποψη της αρετής... ή και του ηρωισμού...».

ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ(1907-1979) , "ΔΙΧΩΣ ΘΕΟ", ΕΣΤΙΑ,1951
.[Λογοτέχνης και δοκιμιογράφος. Από το Ναύπλιο.
Από τους κύριους εκφραστές του θεωρητικού προβληματισμού και των αναζητήσεων της ανανεωτικής γενιάς του ’30.]

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΔΑ - «Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω τα όπλα όλα της ποίησής μου»




ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΔΑ // «Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω 
τα όπλα όλα της ποίησής μου»

Σαν σήμερα, στις 23 του Σεπτέμβρη 1973, έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος Χιλιανός κομμουνιστής ποιητής, και ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές του 20ού αιώνα, Πάμπλο Νερούδα.
...
Εγώ θα μείνω με τους εργάτες να τραγουδήσω
(…) για των ψαράδων τον ωκεανό,
για το ψωμί των παιδικών μας αηδονιών,
και για την αγροτιά και για τ’ αλεύρι μας,
τη θάλασσα, το ρόδο και το στάχυ,
τους σπουδαστές, τους ναύτες, τους φαντάρους,
για όλους τους λαούς σ’ όλους τους τόπους,
για τη λυτρωτική τη θέληση
των πορφυρών λαβάρων της αυγής.
Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω τα όπλα όλα της ποίησής μου…
Πάμπλο Νερούδα
...
(…) «Ποίηση και πάλη των τάξεων οι στίχοι μου», είχε πει ο ίδιος στο Συνέδριο των οπαδών της ειρήνης στο Μεξικό. «Οι στίχοι μου δε θέλουνε να υποταχτούνε στο αποκαρδιωτικό δράμα ενός κόσμου σε παρακμή, ούτε και στην αφηρημένη και βασανιστική λατρεία για προσκύνηση για ό,τι δε σημαίνει πια τίποτα το ζωντανό».
Ο Σεπτέμβρης του 1973
Στις 6 Σεπτέμβρη του 1973, ο χιλιάνικος λαός τιμά τον ποιητή του, στο Στάδιο του Σαντιάγο. Παρών και ο ίδιος, παρά την άσχημη κατάσταση της υγείας του. Στις 11 Σεπτέμβρη, με τις πλάτες των ΗΠΑ, εκδηλώνεται και επικρατεί στρατιωτικό πραξικόπημα με επικεφαλής τον στρατηγό Πινοσέτ, που ανατρέπει την κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας η οποία διήρκεσε 1.141 μέρες. Ο Πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε πεθαίνει ηρωικά, υπερασπιζόμενος το προεδρικό μέγαρο. Τα γεγονότα επιδεινώνουν την υγεία του Νερούδα , που βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό και στερούμενος και την ιατρική περίθαλψη. Πεθαίνει στις 23 Σεπτέμβρη.
Ο χιλιάνικος λαός, παρά τις σκληρές διώξεις, αψηφά την προειδοποίηση του καθεστώτος, να μη γίνει η κηδεία του Νερούδα δημόσιο γεγονός και συνοδεύει στην τελευταία κατοικία του τον ποιητή, τραγουδώντας τη Διεθνή και τον Υμνο της Unidad Popular. Η κηδεία του Νερούδα μετατρέπεται στην πρώτη αντίσταση του χιλιάνικου λαού στη χούντα του Πινοσέτ.
Ζωή γεμάτη ποίηση κι αγώνες
Γεννήθηκε στο Παράλ, στις 12/7/1904. Δίχρονος, με το σιδηροδρομικό πατέρα του, εγκαθίσταται στο χωριό Τεμούκο. Από μικρός διαβάζει φημισμένους Λατινοαμερικανούς και Ευρωπαίους συγγραφείς. Στο Γυμνάσιο, η καθηγήτριά του Γκαμπριέλα Μιστράλ, η πρώτη Λατινοαμερικάνα που πήρε Νόμπελ Λογοτεχνίας, τον μυεί στην κλασική ρωσική λογοτεχνία. Γυμνασιόπαιδο, ακόμα, δημοσιεύει ποιήματά του σε εφημερίδες και περιοδικά, με διάφορα ψευδώνυμα, αφού δεν του επιτρέπει ο πατέρας του. Ετσι υιοθετεί και το όνομα Νερούδα , από τον Τσέχο συγγραφέα Γιαν Νερούντα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Νεφτάλι Ρικάρντο Ρέγιες. Σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο γαλλική φιλολογία και μετέχει στους φοιτητικούς αγώνες. Αφήνει το Πανεπιστήμιο για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Το 1923 δημοσιεύει το πρώτο του ποιητικό βιβλίο «Ηλιοβασιλέματα».
Το 1927 μπαίνει στο διπλωματικό Σώμα. Από το 1934-1937 είναι διπλωμάτης στην Ισπανία. Παίρνει μέρος στη μάχη του ισπανικού λαού. «Ο κόσμος άλλαξε κι έχει αλλάξει και η ποίησή μου», λέει κάπου. Το 1937 γράφει την ποιητική συλλογή «Ισπανία στην καρδιά». Το 1942 και το 1943 γράφει δυο «Τραγούδια αγάπης για το Στάλινγκραντ».
«Στα τέλη του 1943 ξαναγύρισα στο Σαντιάγο. Εγκαταστάθηκα στο σπίτι που απόκτησα με το σύστημα των δόσεων. Η χώρα μου δεν είχε αλλάξει: Τρομερή φτώχεια στις περιοχές των μεταλλείων και η κομψή κοινωνία που γέμιζε το Κάντρι Κλαμπ. Επρεπε ν’ αποφασίσω. Η απόφασή μου μού στοίχισε καταδιώξεις και στιγμές εκρηκτικές», γράφει ο Νερούδα . Στις 15/7/1945 οργανώνεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής, του οποίου εκλέγεται και γερουσιαστής.
Ο Νερούδα , επειδή καταγγέλλει τον εκλεγμένο και με τις ψήφους του ΚΚΧ Πρόεδρο Γκονσάλες Βιδέλα, διώκεται. Με εντολή του παράνομου πλέον ΚΚΧ, βγαίνει στην παρανομία. Διασχίζοντας τις βουνοκορφές των Ανδεων, περνά στην Αργεντινή. Με το διαβατήριο του φημισμένου Αργεντινού μυθιστοριογράφου Μιγκέλ Ανχελ Αστούριας, φθάνει στο Παρίσι. Οι Πικάσο, Ελυάρ και Αραγκόν φροντίζουν να του δοθεί πολιτικό άσυλο και γαλλικό διαβατήριο.
Το 1950 έγινε μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης. Επισκέπτεται πολλές φορές την ΕΣΣΔ, όπου τις εμπειρίες αυτής της περιόδου της ζωής του καταγράφει στο λυρικό ημερολόγιο «Τα αμπέλια και ο άνεμος». Στην ΕΣΣΔ γνωρίζει σπουδαίους Σοβιετικούς δημιουργούς και τον Τούρκο ποιητή Ναζίμ Χικμέτ.
Το 1951 τού απονέμεται το βραβείο «Στάλιν».
Ο Νερούδα , από το 1952 έως το 1957, ζει στην πατρίδα του. Στη δεκαετία του 1960, το ΚΚΧ απονέμει στον Νερούδα το μετάλλιο «Ρεκαμπάρεν» (η ανώτατη κομματική διάκριση στη μνήμη του πρωτοπόρου «οδηγητή» της εργατικής τάξης της Χιλής). Μετά τη νίκη της Λαϊκής Ενότητας στέλνεται ως πρέσβης στο Παρίσι. Η χιλιανή κυβέρνηση ζητά από τον ποιητή της να γυρίσει από το Παρίσι, για να βοηθήσει στις εκλογές της 4ης Μάρτη 1973. Αρρωστος, ήδη, επιστρέφει το Γενάρη του 1973.
«Εγώ θα μείνω με τους εργάτες να τραγουδήσω/(…) για των ψαράδων τον ωκεανό,/ για το ψωμί των παιδικών μας αηδονιών,/ και για την αγροτιά και για τ’ αλεύρι μας,/ τη θάλασσα, το ρόδο και το στάχυ,/ τους σπουδαστές, τους ναύτες, τους φαντάρους,/ για όλους τους λαούς σ’ όλους τους τόπους,/ για τη λυτρωτική τη θέληση/ των πορφυρών λαβάρων της αυγής./ Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω τα όπλα όλα της ποίησής μου»…

__________________