~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...........................................................*ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τον χώρο της λογοτεχνίας
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αρχείο Καβάφη

Αρχείο Καβάφη
Η ηλεκτρονική έκδοση του Αρχείου Καβάφη είναι έργο του Σπουδαστηρίου και ιδιοκτησία του Ιδρύματος Ωνάση. Περιλαμβάνει όλα τα έργα του ποιητή και πλούσιο ανέκδοτο υλικό, όπως αυτό προκύπτει από την συνεχιζόμενη μελέτη του Αρχείου του. Περιλαμβάνει επίσης γενικές πληροφορίες για τον Καβάφη, αλλά και ειδικότερες για την πρόσληψη και απήχηση της Καβαφικής ποίησης παγκοσμίως.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Η ποίηση του Γιάννη Ευσταθιάδη αντανακλά τα ρινίσματα χρυσού της πιο ενδόμυχης σιωπής μας,

Ηλίας Κεφάλας
Τρίκαλα Θεσσαλίας



ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ 
«Μάθημα Ωδικής»
Ποίηση, σελ. 75, 
Μελάνι 2018
ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΗΣ
«Αυτή τη στιγμή
απουσιάζω
για πάντα»

ΒΡΑΔΙΝΟ ΔΩΡΟ
Σου έδωσα όλη
τη σιωπή μου
τίποτ’ άλλο χρυσό
δε θα ταίριαζε
πάνω σου


Τι ωραία συναίσθηση σε καταλαμβάνει, όταν ανοίγεις ένα βιβλίο κι αμέσως αντιλαμβάνεσαι την ομορφιά που περικλείει και δεν θέλεις να τελειώσεις την ανάγνωσή του, δεν θέλεις να το κλείσεις και να το αποχωριστείς. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και η πρόσφατη ποιητική συλλογή του Γιάννη Ευσταθιάδη, με την οποία μας αφηγείται τις κακές επιδόσεις του στο μάθημα της ωδικής, εξαιτίας των οποίων καταδικάστηκε να τιμωρηθεί με καταναγκαστική εργασία στο κάτεργο της ποίησης. Όμως ο ποιητής, έστω και τιμωρούμενος, πέτυχε στην ποίηση τις αιωρήσεις που αναζητούσε στη μουσική. Η απλή και αφτιασίδωτη γλώσσα του βιβλίου καταφέρνει με μαγικό τρόπο να μας οδηγεί σε υψηλές θεάσεις, όπου συνεχώς τα βιοτικά γεγονότα αλλάζουν μορφές και επίπεδα αισθητικών προβολών. Η ευπρέπεια και η οικονομία της έκφρασης, καθώς και οι εναλλασσόμενες σημασίες των εν χρήσει λέξεων δίνουν μια πολλαπλώς ενισχυμένη σαφήνεια πάνω στα σημεία εκείνα της αφήγησης που θέλουν από την φύση και τις προθέσεις τους να μετεωριστούν. 
Αφετηρία της θεματικής που υφαίνεται μέσα στη συλλογή αυτή είναι ο χρόνος τόσο ως φυσική έννοια όσο και ως μεταφορική ουσία, που στοχεύει στην άμβλυνση της απουσίας και του άχθους ή της εν προόδω απώλειας.
Οι αδρές εικόνες που θυμίζουν έντονα τον ασπρόμαυρο κινηματογράφο συμβάλλουν ενεργά στην ανάδυση του χωνεμένου πένθους. Ο λόγος μοιάζει με πετρωμένο στο στόμα μοιρολόγι και έρχεται πάντα από εκείνη την πλευρά του μυαλού που συνεχώς ονειρεύεται. Τα λεκτικά σχήματα αναπαριστούν ομότροπα τις έλξεις του αιφνίδιου και του απροσδόκητου. 
Ο ποιητής χωρίς πολλά λόγια επιτυγχάνει κατακόρυφες καταβυθίσεις στις αφετηρίες της μνήμης. Στη συνθήκη αυτή η ανέλκυση του κοντινού ή μακρινού πριν αναγορεύεται και ως η μόνη συνοδός στη μοναξιά μας και ως η μόνη φρουρός της ακεραιότητάς μας.
Το εν γένει ποίημα του Γιάννη Ευσταθιάδη αποκαλύπτεται ως προϊόν μιας αόρατης κοπτικής-ραπτικής, κατά τη στιγμή που το νήμα του θανάτου ξετυλίγεται γύρω του διαρκώς. Έτσι το κάθε γράμμα των λέξεων γίνεται κι ένας στεναγμός της ύπαρξης, το δε ποίημα γίνεται συντελεσμένο γεγονός, όταν οι φθόγγοι του αιμορραγούν. 
Η ποίηση του Γιάννη Ευσταθιάδη αντανακλά τα ρινίσματα χρυσού της πιο ενδόμυχης σιωπής μας, φωτίζει τα μη ορατά τραύματα, παύει τον εαυτό σε συνάρτηση με τον πλησίον, σημειώνοντας εντέχνως τις γραμμές, μέχρι τις οποίες μας φτάνει το βλέμμα των διπλανών και μας αγγίζει η προσοχή τους. 
Η ποίησή του καταφέρνει να δείξει άμεσα ότι τα πιο ασύγγνωστα λάθη της γραφής γίνονται πιο εύστοχα στην αποκρυστάλλωση της έμπνευσης, καθώς παραλλάσσει τον ποιητή με «ταύρο σε υαλοπωλείο εύθραυστων λέξεων» και υπαινίσσεται τις αιτίες και τους τόπους «όπου οι άγνωστοι δολοφονούν τους ποιητές», ενώ, ακόμα αποφαίνεται πειστικά και τελεσίδικα ότι «στην ίδια τέφρα θα συναντηθούμε» όλοι μας μια μέρα. 
Με απαράμιλλες εμβαθύνσεις ο δημιουργός του «μαθήματος ωδικής» διαγράφει την μακρά του πορεία πάνω στα συντελούμενα και τα συντελεσμένα, εξοικειώνεται με τον κόσμο και τον μη κόσμο και επιτυγχάνει να βάλει σε σειρά τις σκέψεις του, μεταφέροντάς τις από τη μη ποίηση στην ποίηση.

Η. Κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου